Partir, c’est mourir un peu

De afgelopen twee dagen zijn we bezig geweest met de verhuizing van onze buurtjes; Edwin en Kim. Woensdag was de verhuizing zelf; donderdag kasten in elkaar zetten, meubels op hun plaats zetten en uitpakken. Het werk is nog lang niet gedaan, maar ze zijn een stukje op weg.

Het Groningse Ezinge is trouwens best ver; te ver in ieder geval voor spontane wijn-met-een-kaasje-bij-de-vuurkorf-sessies. Edwin en Kim waren in dat opzicht veel meer dan de spreekwoordelijke goede buur. Ze zijn nu in ieder geval verre vrienden. We zullen nu eens in de zoveel tijd moeten afspreken. Gaan we uiteraard doen; we kijken nu al uit naar de House Warming en de geboorte van de zoon of dochter van Edwin en Kim. Ik vermoed ook wel dat Daphne over een paar jaar ook wel graag die kant op wil om buiten te spelen; het nieuwe huis is een erg leuk vrijstaand huis met flinke tuin.

Ik zal de vuurkorf-sessies, maar ook het samen in de tuin klussen en het uit eten gaan, missen!